Elektriğin Tarihçesi Sunum Video.

ELEKTRÄ°K TARÄ°HÄ°

Elektriğin tarihi elektrostatik kavramıyla başlar. Bu kavram sürtünme benzeri etkilerle cisimlerin elektrik yükü kazanması olarak tanımlanabilir.
M.Ö 7.yy’da Miletoslu Thales elektrostatik olayını ilk gözlemleyen kiÅŸidir. (bir yüzeye sürülen sarı kehribar çeÅŸitli cisimleri çekmiÅŸtir.) Yine eski Hititlilerin ısıtılmış bazı kristallerin sıcak külleri çektiĞİni keÅŸfetmiÅŸ oldukları bilinmektedir.
Thales
Thales M.Ö 625-545
Aristoteles damla hastalığını tedavi etmek için torpil balığından yararlanmıştır.
İletken ve yalıtkan kelimelerinin doğuşu ise 16. yüzyılda olmuştur. Gilbert cam, kükürt gibi maddelerin elektriğe karşı gösterdiği tutumu idio-elektrik olarak tanımladı. Bu tanım günümüzde yalıtkan kavramına karşılık gelmektedir. Yine bu esnada ortaya atılan an elektrik kavramı iletkenleri belirtmekte kullanılan kelime oldu.
Ä°lk kez bir elektrik kıvılcımı oluÅŸturması Otto von Guericke sayesinde olmuÅŸtur. Guericke’nin kıvılcım olayını gözlemlemek için yaptığı alet ancak iki kiÅŸi yardımıyla çalıştırılabiliyordu. Bununla beraber guericke birbirine dokunan iki cisim arasında yük transferi olduÄŸunu ortaya koyan kiÅŸidir.
1727′de Gray elektrik iletimi konusunda ilk deneyleri yaptı. Bu deneyler sonraları Du Fay doÄŸruladı ve birçok cismin (insan vücudu da buna dahil) elektriklenebileceÄŸini kanıtladı.
Charles Francois’du Fay artı (+) ve eksi (-) yüklerini bulan kiÅŸidir.
1745′de Pieter Van Musschenbroek, Leiden ÅžiÅŸesi ismini verdiÄŸi buluÅŸuyla kıvılcım miktarını birhayli arttırmış, rahatlıkla görünür hale getirmiÅŸtir. Bu tarihlerde daha çok elektrik boÅŸalması hakkında deneyler gerçekleÅŸtirilmiÅŸtir. Özellikle Papaz Nollet 180 kiÅŸilik birlikte elektriklenmesini saÄŸlamış, bir deneyiyle dikkatleri üzerine çekmiÅŸtir.

Du Fay
Du Fay 1696-1739
Franklin
Franklin
1706 – 1790 yılları arasında yaÅŸayan Benjamin Franklin sivri uçların elektrik iletimindeki etkisini keÅŸfederek paratonerin keÅŸfini saÄŸlamıştır. Franklin 1752 yılında bir uçurtma ipinin ucuna baÄŸladığı anahtar yardımıyla yaptığı deneyde yıldırımın bir elektrik boÅŸalması olduÄŸunu göstermiÅŸtir. Son derece tehlikeli olan bu deneyi daha sonra Avrupa’da denemek isteyen üç bilim insanı ölmüştür. Bu tarihten sonra Cavendish, Coulomp önemli çalışmalar yaptı.
Bu çalışmalar Faraday tarafından deneysel olarak kanıtlanmıştır.
Yakın tarihte Holtz Wimshurst, Van de Graaff(1935), Felici (1946) elektrostatiğin gelişmesinde önemli çalışmalar yapmıştır.

Musschenbroek
Faraday
Holtz’un Makinesi
Van De Graaff
Akan elektrik (elektrokinetik) alanındaki çalışmalar 1700′lü yıllarda baÅŸlamıştır. 1790′da galvani kurbaÄŸaların kaslarının elektrik sinyalleriyle hareket ettiÄŸini gözlemlemiÅŸtir. Volta ve Galvani’nin bu konudaki tartışmaları 1800′de Volta’nın elektrokinetiÄŸin doÄŸumunu baÅŸlatan pilini icadıyla son bulmuÅŸtur. Volta 1801′de suyun ayrıştırılmasını(elektroliz) saÄŸladı.
1827′de Ohm direnci tanımladı ve direnç, akım ve potansiyel fark arasındaki bağıntıyı kurdu(Ohm Kanunu) 1848′de Kirchhoff, elektrik devrelerinde akımın hangi esaslara göre dağıldığını gözlemledi. 1841′de Joule akımın devrede ısınmaya sebep olduÄŸunu buldu. 1859′da Plante akümülatör kavramını ortaya attı. 1879′da Edison karbon flamanlı akkor lambayı yaptı. 1904 yılına kadar yapılan çalışmalar sonrasında flaman olarak en uygun maddenin tungsten belirlendi.
Elektrik alanındaki bilimsel gelişmeler bu tarihlerden sonra da ilerlemeye devam etmiştir.